De monteurs van het team waren na de etappe van maandag tot in de late uurtjes aan het sleutelen om de schade te herstellen. De broers klapten tijdens de proef op een rotsblok en liepen daarbij forse schade aan de achterwielophanging op. Door voorzichtig te rijden werd het bivak tijdig gehaald maar er moest hard gewerkt worden om de Beast in goede staat aan de start van de etappe van dinsdag te krijgen. Na een lange nacht was de auto op dinsdagochtend weer volledig opgelapt voor een nieuwe, zware dag. Helaas verliep ook deze dag niet probleemloos.
Tom blikt terug op de etappe: “Ten eerste complimenten aan de jongens, ze hebben fantastisch werk geleverd door de Beast weer helemaal tiptop neer te zetten. Het begin van de proef was net een trial met alleen maar stenen, we hobbeldebobbelden alle kanten op. Op dat stuk hebben we maar heel voorzichtig gereden om geen banden stuk te rijden. Om ons heen stonden ze overal al wielen te wisselen maar wij kwamen er ongeschonden doorheen. Het was wel echt shaky, je vullingen trilden uit je mond. Na de neutralisatie was het vooral heel veel zand, dat was zwaar voor de auto. De lange stukken volgas passen echter niet echt bij ons, wij hebben duinen nodig. Op de snelle delen verloren we tijd, in de technische secties waren wij weer beter.”
Ondanks de keurige finishpositie net buiten de top-30 was het geen probleemloze etappe, geeft Tim toe: “In het laatste deel hadden we opeens het idee dat de auto anders aanvoelde. Daarom reden we de laatste honderdvijftig kilometer naar de finish maar wat rustiger, uit angst dat er iets zou afbreken. We zijn niet gaan kijken maar eenmaal aan de streep bleek dat de rollbar gebroken was. Het voelde al heel los aan de achterkant dus we hebben wel een beetje mazzel gehad dat we zo naar de finish konden rijden. Maar opnieuw een dag afgevinkt en opnieuw voor het donker binnen. We zitten nog altijd op schema!”
Etappe 10: Haradh – Shubaytah
534 kilometer special stage
De deelnemers krijgen het eerste deel van de marathon voorgeschoteld. Het eerste gedeelte bestaat vooral uit off-road secties maar de laatste dertig kilometer voeren de deelnemers door de duinen. Eenmaal in het bivak is geen assistentie toegestaan.