De top 5 van de trucks startte tussen de snelste tien motoren en tien snelste auto’s van de zevende etappe. Petronas Team De Rooy Iveco zat met drie man bij die top 5, zodat De Rooy zich gesteund wist door Federico Villagra en Maurik van den Heuvel. Daar stond tegenover dat Nikolaev op zichzelf aangewezen was, omdat teamgenoot Dmitry Sotnikov, op de tweede plaats in het klassement, in de tweede groep startte. De vijfde truck in de kopgroep was de Maz van Siarhei Viazovich.

Al op ongeveer 150 km in de 360 km lange proef werd het spannend, toen Nikolaev muurvast kwam te zitten, en Maurik van den Heuvel op zijn kant ging, terwijl het zeker twee uur zou duren voor er hulp bij hen was. Nikolaev kon op eigen kracht los komen, maar verspeelde 55 minuten. De Rooy was een van zijn secondanten kwijt.

Dat kwam hem op een kwartier te staan toen hij in de tweede serieuze duinensectie zelf vast kwam te zitten. “Het duurde lang voordat de volgende truck kwam, dus ik wist dat ik goed zat”, vertelt De Rooy. “We hadden de auto zelf al bijna los toen de Maz kwam. Die heeft me het laatste rukje gegeven.” Dat hij vast was gereden, weet De Rooy aan zichzelf. “Eigen stomme fout. Voor een duinenetappe pak ik altijd een pilletje tegen wagenziekte, maar die was ik vergeten, dus ik was misselijk.”

Ondanks het kwartiertje graven had De Rooy een marge van meer dan een uur opgebouwd op Nikolaev. Op de bumper van de Maz reed De Rooy het tweede deel van de proef. “In het stof van Viazovich maakten we een klap in een greppel, waardoor het voorwiel krom stond. In de laatste snelle sector heb ik daardoor tijd laten liggen.” Nikolaev wist op dat stuk door plankgas naar de finish te rijden de schade te beperken. Hij kwam op 36 minuten van Viazovich en 34 minuten van De Rooy over de finish.  

Ondertussen waren ook Sotnikov en Van Genugten onderweg. De Rus had duidelijk in de gaten dat hij als virtueel leider van het klassement aan de proef begon en nam geen risico’s.