Zijn vierde etappezege, in de laatste etappe, was een mooie afsluiting van een veelbewogen Dakar, die de boeken in zal gaan als de zwaarste rally van in elk geval de laatste tien jaar. Acht keer (in dertien etappes) finishten Ton van Genugten, Peter Willemsen en Bernard der Kinderen in de top 5. Die positie zat er ook dik in wat het klassement betreft, maar een paar mindere dagen voorkwamen dat. Wat er ook al weer mis ging? Op dag 3 ging de truck op zijn kant (1 uur tijdverlies), op dag 4 deed de versnellingspook het niet (2,5 uur), in etappe 11 liep de truck schade op door een ongelukkige landing op de neus (2 uur) en in etappe 13 moest Van Genugten het 200 kilometer lang zonder stuurbekrachtiging doen (4 uur). Het eindresultaat is een achtste plaats, op 9.25.54.

Met die achtste plaats is Van Genugten niet tevreden, ook omdat hij weet wat er wel in had gezeten. “Maar we zullen het ermee moeten doen”, constateert hij nuchter. “Bij iedereen gaan dingen fout. Kamaz heeft ook tijd laten liggen. Dat hoort erbij. Eén slechte dag mag je hebben, maar geen vier.”

De vier etappeoverwinningen maken wel veel goed en zijn in elk geval de bevestiging van wat Van Genugten in zijn mars heeft. Hij zat er al vaak dichtbij, maar steeds lukte het net niet. Op de rustdag sprak hij de wens uit nu eindelijk eens een zege te boeken en prompt de volgende dag lukte dat. Dat er vervolgens nog eens drie bij zouden komen – vier zeges in zeven gereden etappes – had hij niet durven dromen. “Dat is wel echt heel gaaf. Wie had dat gedacht?”

Etappeoverwinningen:
Van Genugten (Iveco) 4
Nikolaev (Kamaz) 3
Villagra (Iveco) 2
Viazovich (MAZ), Mardeev (Kamaz), Sotnikov (Kamaz) en Loprais (Tatra) ieder 1