Na een heel aantal vlekkeloze proeven, met enkel wat lekke banden als oponthoud, kreeg de tweeling op dag 8 wat meer tegenslag te verwerken. Een flinke rots werd over het hoofd gezien, wat resulteerde in een pak schade. Met een kromme ophanging reden ze vervolgens nog enkele honderden kilometers richting de finish, waar de broers opnieuw voor het vallen van de duisternis arriveerden.

“Dit was wel een echte, een heel gave etappe”, lacht Tom na het bereiken van de finish. “Helemaal vlekkeloos ging het niet: na 177 kilometer klapten we vol op een grote rots. De ophanging rechtsachter was krom, de velg in dertig stukken. Behoorlijk wat schade. Het duurde wel even voordat we de boel weer voor elkaar hadden. Uiteindelijk zijn we gaan rijden met een kromme achteras. Al met al ben ik blij dat we goed de etappe doorgekomen zijn. Het is jammer van het tijdverlies want het zag er verder allemaal hartstikke goed uit.”

Tim zat zoals gebruikelijk achter het stuur van de Beast 3.0 en legt uit wat er gebeurde: “We hadden even last van een overstekend steentje van een meter bij een meter. Daar klapten we aardig op dus de hele rechter onderkant lag eraf. Na wat reparaties konden we gelukkig door. De auto slingerde wel, we reden echt als een krab over de weg maar na een tijdje zijn we gewoon weer gas gaan geven en hebben we hem binnengebracht. Het was jammer van die rots want het ging verder echt heel erg lekker. Dit was weer eens een ouderwetse Dakar-waardige proef.”

.Etappe 9: Wadi Al Dawasir – Haradh

415 kilometer special stage

Wederom een lange etappe. De deelnemers krijgen een harde ondergrond en ruig terrein voorgeschoteld. Goed sturen is de sleutel tot succes.