De 331 kilometer lange special door de Qassim-regio stond vol met zandduinen, precies zoals voorspeld. “Duinen, duinen, duinen en nog eens duinen,” vat Tim het samen. “Op een gegeven moment was ik het wel zat, ik vroeg aan Tom hoe lang nog?” Tom lacht daarom: “Na 200 kilometer, de kop was er net af, en Tim zegt: ‘ik ben er helemaal klaar mee’. Toen zei ik ‘nou, we zijn pas net over de helft’.”
Achtervolging door de duinen
Het hoogtepunt van de dag was de strijd met Mark Mustermann. “We hebben eigenlijk de hele tijd samen gereden,” vertelt Tom enthousiast. “Dat was super lachen. Dan reed hij voorop, dan reden wij weer voorop, dan hij weer voorop. Hij heeft denk ik 80 procent van de stage op onze bumper gezeten. Hij zei ook ‘het tempo klopt gewoon, dat voelt gewoon goed’.”
Aan het eind werd het nog spannend. “De laatste vier kilometer hebben we nog een race gehad met een mannetje of vier, vijf en die hadden we mooi te pakken,” zegt Tom. “Dat was even lachen.”
Twee duinen te steil
Niet alle duinen waren te bedwingen. “We hadden er twee waar we niet eens boven konden komen en twee waar we omheen zijn gereden,” legt Tom uit. “Dus ja, ik weet zeker dat daar veel mensen moeite mee hebben gehad.” De duinen waren indrukwekkend. “Er zat echt een flink contrast in. Ook een paar gemene joekels en heel veel publiek, dat was me ook opgevallen. Er zat echt veel publiek in de duinen.”
Tim vond het uiteindelijk een geslaagde dag. “In het begin konden we niet helemaal het ritme vinden, daarna weer een beetje alles opgegraven en ja, ik vond het eigenlijk wel heel tof. Was een mooie maar moeilijke stage. Er zat een heel goed tempo in. Het was eigenlijk gewoon genieten eigenlijk.”
Tempo gevonden met rustdag in zicht
Tom is blij met hoe de etappe verliep. “Ik denk dat dit wel de stages zijn waar we thuishoren. De mensen om ons heen hadden allemaal een beetje dezelfde snelheid, dus dat zag er goed uit. Heel erg goed zelfs.” Tim beaamt dat: “We hebben hem goed te pakken. Morgen even lekker rustdag terwijl we net een beetje het tempo aan het oppikken waren, maar ja. We zijn er toch wel even.”
Na zes zware etappes is de verdiende rustdag eindelijk aangebroken. Tim en Tom kunnen even op adem komen in Riyadh, terwijl het team de Century CR7 T1+ grondig onder handen neemt. De monteurs krijgen de kans om alle systemen te checken en de auto klaar te stomen voor de tweede week. Voor de broers betekent het even herstellen: ondanks alle tegenslag klimmen ze gestaag door het klassement en hebben ze hun ritme gevonden. De tweede week van de Dakar kan komen.